the fashion world is foremost build on the old economic system of growth, something i don’t believe in. as vandana shiva said in the trendspotting documentary on slow food mankind is better of with finding satisfaction, happiness and quality. we still live in this world but we can strive with the immune system of the world for change (as mentioned by max-neef in the same documentary).

how about trends? in april i co-wrote an article with caroline van beekhoff for second sight which has the subject: beyond trends. as we write in that article we believe in a new world (new earth/new paradigm) without trends. it talks about the awareness of unity, unity in everybody, everything. with no need for trends. what to write about next?

ook met lectuur heb ik het. gister kocht ik sinds maanden weer een tijdschrift. in nl gebeurde het veeeel vaker. hier lees ik waar ik ben wel altijd alle folders, boekjes, lokale blaadjes en ik ben helemaal blij als ik ergens de io donna aantref, de weekendbijlage van corriere della sera. bij onze verhuizing heb ik ook niet alle vogues weg kunnen geven (ik schreef er eerder over in mijn blog) ik heb een aantal weer ingepakt in een doos. stel je voor dat ik wat mis. ja het is ziekelijk. zoek maar op infobesitas en je leest erover. bijvoorbeeld in trouw.

altijd online, mede mogelijk gemaakt door nieuwe generatie telefoons, zoals de i phone. jim stolze ging eens een maand ofline en hield een dagboek bij. ik heb inmiddels de i phone van manlief verboden in bed en neig ernaar hem ook te verbieden in de slaapkamer in het algemeen. maar ja hij doet ook dienst als wekker. goed. dit verhaal had ik ook al heel lang in mijn hoofd. en nu is het eruit. op het internet, te lezen voor het volgende slachtoffer van infobesitas. voor degene die zich aangesproken voelt. ga nu even naar buiten en maak een wandeling. ga ik nu ook doen. dag!

het is een aankondiging van een film over onze wereld. over dat onze kinderen ons zullen beschuldigen. een belangrijk filmpje, dat weer meer mensen zal laten inzien dat we een andere kant op zullen moeten gaan als mens.

een realisatie die uiteindelijk zal plaatsvinden in alle mensen. het is geen trend maar een must. duurzaamheid, cradle to cradle, het lijken trends, omdat ze omarmd worden door bedrijven, reclamemakers, marketingstrategen. maar het zijn geen trends, een trend komt en gaat. hier gaat het om een paradigmaverschuiving.

trends zullen dan ook verdwijnen. want als het maar een kant op gaat, als er een mogelijke trend is, kun je het geen trend meer noemen. (hierover binnenkort een column van mij en caroline van beekhoff in het blad second sight). het is een paradigmaverschuiving, de werkelijkheid zit anders in elkaar dan de meeste mensen nu denken. nee je kan niet doorgaan met reguliere landbouw, daar gaan we het niet mee redden. dat komt duidelijk naar voren in het filmpje en het is belangrijk dat onze wetensschappers (artsen, onderzoekers) dat onderkennen.

als je het zelf eenmaal realiseert kun je ook niet terug. natuurlijk leef je in deze maatschappij. in het hier en nu. maar meer en meer zul je veranderen en het oude niet meer accepteren. niet als eten, niet als waarheid en niet als toekomst. dit soort films blijven belangrijk. net als de prachtig eenvoudige filmpjes van www.storyofstuff.org.

wie heeft er nu al die 300, 400, 1000 soorten shampoo nodig die in het schap staan? het milieu al helemaal niet. en je haar en je hoofdhuid ook niet. het wordt er allemaal namelijk niet beter op, wat ze ook beloven. je haar is mooi zoals het is, natuurlijk. ik heb weleens ouders ontmoet die het haar van hun kinderen niet wasten, heerlijk rook het en prachtig mooi glanzend.

na lang dubben en het voorproeven van natuurlijke shampoos ben ik ook over. ik was mijn haar met een blok plantaardige zeep (aleppo) en het bevalt super. ik geniet ervan dat ik met een blok zeep al die flessen niet nodig heb (het is ook voor de huid) en wassen doe ik niet vaak. de overgang was wel even doorzetten ongeveer 2 weken lang was mijn haar vettig zonder vet te zijn. het haar moet afkicken van het chemische geweld. maar ik kan het iedereen aanraden, je bent het niet waard je onzeker te laten voelen.

nb het milieu (de natuur en de mens) is het ook niet waard om zich op te laten geven (palmolie schandalen, uitbuiting, plastic afval en veel te veel geld voor modellen, reclameburo’s, de media)

ze vertelde meteen: wegdoen, weggeven, uit je systeem. je houdt jezelf voor er eens in te kijken maar ja wanneer heb je de tijd (dadelijk als ik in the middle of nowhere in italie zit..) en dan? dan zie je dingen (lezen is het niet echt) en je raakt geinspireerd (denk ik dan) maar ook hebberig (zei mijn studente). je wordt bestookt met beelden die je dan zelf ook wil creeeren in je eigen leven.

nu ik dit zo opschrijf denk ik; het is bijna een belemmering van je eigen originele creativiteit. je wil het dan namelijk nadoen, evenaren. ojee ik merk steeds vaker dat ik verwijderd raak van het algemene geloof, de commercie (in mijn ogen dan). zag net nog een filmpje (waarom!?) van een mode show van hans ubbink, eens zat ik erbij en deed ik mee. nu doet het me niets meer en denk ik; hallo mensen kijk eens naar binnen en kijk eens bij de mensen naast je naar binnen. wat speelt daar, wat leeft er binnenin. de ogen blijven gericht op de catwalk, gericht op de buitenkant. ook off stage, hoe lang houden we dit nog vol?

love or hate; geen haat geen liefde, gewoon zijn. maar de vogue’s zijn af te halen of ik breng ze naar de kringloop.

een naaicursus was het volgende en zaterdag deed ik een workshop sieraden maken bij marije geursen. heerlijk samen frobbelen en een mooi eindresultaat. ik heb gisteravond meteen alle losse knopen weer aangenaaid en heb de onaffe quilt weer uit de kast gehaald.

ontwerp marije geursen

het is ongetwijfeld de broodnodige meditatie geweest van onze oma’s. breien, borduren, kantklossen, quilten are here to stay. authenticiteit in het land van de fast fashion. duurzaamheid in de wereld van kinderarbeid, mensenhandel en milieuvervuiling. meditatie in je eigen wereld, een ideaaal geval van vogue&yoga.

resultaat van een middag meditatie en vrouwelijke verbondeheid

inspirerend. na een kersttijd met volle tafels, volle buiken en niet te vergeten winkels gevuld met mensen en spullen tot aan de nok is het tijd voor reflectie. wat een rijkdom, wat geeft soberheid? een nieuw jaar om dankbaar te zijn, voor elkaar en alles wat je hebt. dankbaar voor een overvolle koelkast en probeer dan alles op te maken en zo weinig mogelijk weer op straat te zetten. creatief zul je komen tot een zeer gevarieerd eetpatroon. met dank aan google ontdek je nieuwe recepten, zoekend op ingredienten die je nog hebt. het kost meer tijd, neem het slow, zet een plaat op in plaats van tv. hoe mooi kan het zijn: http://www.flickr.com/photos/81951381@N00/

en de grap; denk je dat je terug wil naar de hectiek? misschien voor even, maar als je er eenmaal aan geproefd hebt blijft het verlangen. bewustzijn draai je terug naar onder.